Hierdie tweede volume van Sparrman se reise doen verslag van sy besoek aan die Oos-Kaap, insluitende 'n verblyf by Agter Bruintjies Hoogte. Dit bevat kommentaar oor die gebruike van die Khoi van die oostelike distrikte en oor plaaslike flora en fauna.
Anders Sparrman (1748-1820), 'n jong Sweedse dokter, is van belang vir sy reise na dele van die Kaap wat min mense destyds geken het. Hierdie eerste volume handel oor sy reis verby Mosselbaai en deur die Langkloof.
In die tweede volume van sy joernaal beskryf Goldswain die toenemende spanning tussen wit en swart op die grens, sy ervarings as 'n handelaar, asook sy verhouding met sy eie familie, insluitende hul mediese behandeling. Sy joernaal is met 'n bekoorlike, naïewe openhartigheid geskryf.
Jeremiah Goldswain se joernale, foneties geskryf in sy middel-Engelse dialek, het die belangstelling van taalkundiges sowel as historici gewek. Goldswain, 'n saer van Buckinghamshire, het in 1820 na die Oos-Kaap gekom. Die eerste deel van sy joernaal beskryf die aanvanklike probleme van die setlaars op die grens.
In hierdie derde volume van Mentzel se weergawe van die lewe aan die Kaap skryf hy oor sy reis na die binneland, na Stellenbosch en Swellendam. Hy lewer kommentaar oor landbou en wynbou sowel as oor jag. Die laaste hoofstukke handel oor die Khoi.
M.D. Teenstra was 'n Nederlandse hereboer wat die Kaap in 1825 besoek het. Tydens sy verblyf het hy vir 'n kuur na die Caledon-baddens gegaan en ook Genadendal en Kaap Agulhas besoek; hy het via Franschhoek en Stellenbosch na die Kaap teruggekeer. Sy waarnemings is skerp en volledig en hy het goed gebruik gemaak van die statistieke en ander amptelike inligting wat hy kon bekom. Sy redakteur beskou hom as een van die beste skrywers oor die Kaap uit daardie tyd.
Die tweede volume van Smith se dagboek begin met die beskrywing van die sosiale lewe van die Barolong. Die geselskap het deur die noordelike Kaap tot in Mafikeng gereis en vandaar na Mosega. Vervolgens het hulle ooswaarts getrek en daarna na Kaapstad teruggekeer, via Mzilikazi, vir wie hulle die tweede keer besoek het. Die dagboek bevat uitgebreide inligting oor wilde diere sowel as gewoontes van die inboorlinge wat hulle ontmoet het.
Andrew Smith, 'n weermagdokter, het in 1820 na die Kaap gekom en tot 1837 daar gebly. Die ekspedisie na Sentraal- Suid-Afrika is onderneem om meer uit te vind oor die mense wat na die noorde gewoon het. Smith het Kuruman besoek en tot in Ndebele-gebied gereis, en het die Oori-, Mariqua- en Limpoporivier ondersoek. 'n Aantal sendelinge het aan die ekspedisie deelgeneem, onder andere Robert Moffat. Die eerste volume gaan tot by 9 Mei.
Die Duminy-dagboeke bestaan uit die dagboek van Johanna Margareta Duminy (1797), die joernaal van François Duminy oor sy besoek aan die Caledon Baddens en die Bok-rivier (9 November 1810 tot 4 Maart 1811), die joernaal van François Duminy se ekspedisie na Walvisbaai in 1893 en Sebastian Valentyn van Reenen se joernaal van dieselfde ekspedisie. Die tekste is in Engels vertaal, maar die lang inleiding is slegs in Afrikaans.
Toe die Britse regering die Kaap Kolonie in 1803 teruggee aan Nederland, regeer die Bataafse Republiek vir drie jaar. Kort na sy aankoms in die Kaap in besluit die Goewerneur Janssens en sy kollega om op ‘n verkenningstog van die land te gaan. Hulle vra vir Dirk Gysbert van Reenen om hul te vergesel. Die doel van die reis was om die magsgebied van die Bataafse regering te inspekteer en om konflikte tussen die Hollandse burgers en die inheemse bevolking te besleg. Hierdie publikasie, gebaseer op die reisjoernale geskryf deur Van Reenen tydens bogenoemde reistog, is ‘n offisiële verslag wat feitlike inligting bevat.
